We gaan een paar weekjes terug, het weekend voor kerst.

Mijn nieuwe vriendin Angelique en ik gaan een hapje eten in Ibiza stad. Angelique weet een leuk restaurant. We stappen binnen en ik zie volop levendigheid en allemaal locals zo te zien. Wow, leuke zaak inderdaad! Maar wat een drukte.. en een tafeltje lukt pas over 2 uur wordt ons verteld. We wandelen wat door de stad en besluiten eerst een drankje op het terras te doen. We zitten front row, lekker dicht bij het levende gebeuren. Het wordt allemaal wel erg levendig wanneer de vals spelende violist extra lang bij ons blijft staan – ondanks onze lach als een boer met kiespijn – en ook anderen graag onze aandacht en een gunst willen. Intussen passeren allerlei onderwerpen de revue: Het eiland, de yoga, wat ons bezig houdt maar ook de liefde en mannen. ‘In al die jaren dat ik hier woon heb ik geen een leuke vent gezien’, zegt Angelique. Zelf heb ik in mijn eerste maand hier ook niks gezien maar eigenlijk ben ik daar alleen maar blij om. Ik heb andere prioriteiten en focus. Mannen leiden alleen maar af. Nee hoor, ik vind het wel goed zo. Richting de zomer ontwaakt deze ouwe vrijster misschien maar voorlopig heb ik het prima naar m’n zin zo!

Front row doen we volgende keer niet meer, besluiten we. We zien een restaurantje wat we beiden niet kennen maar het ziet er leuk uit en we duiken ontdekkend naar binnen. We krijgen een fijne tafel toegewezen en al snel staat hij naast ons. Een knappe lange vent, mooie donker haar, donkere zwoele ogen, gespierde schouders, mannelijke stem.. We horen zijn verhaal gretig aan. Angelique krijgt een ondeugende blik in haar ogen en checkt ‘m nog eens goed uit terwijl hij wegloopt. ‘Wat een lekker ding!’ Zo maar zo onverwacht.. We gniffelen wat en bekijken hem nog even goed met onze pretogen terwijl we het er beiden over eens zijn dat dit toch wel een adonis is hoor. Zo maar even in door ons gekozen restaurantje. De medewerkster vanuit de open keuken heeft allang door waar wij het over hebben.. Onze lichaamstaal en mimiek spreekt boekdelen. En deze reactie onder de vrouwelijke clientele zal niet voor het eerst zijn. We kijken om ons heen en beseffen dat deze man gewoon een womenmagnet is.. Alleen maar vrouwen in deze zaak! Allemaal opgedut. Ja, wij snappen het wel.

Iedere keer als hij bij ons staat gebeurt er iets met ons, helemaal omdat we dit gevoel samen delen. Het geeft ons etentje net de extra smeu├»gheid en we laten het ons smaken. We grinniken nog wat af samen over dit meisjesachtige gedrag. ‘Ik voel me net 16’, zegt Angelique. En ik voel dat ik t iedere keer wat warm krijg als hij bij ons is. Nou, het is mij niet snel te heet.

De avond krijgt een vervolg in Pereyra, geweldig leuke zaak in Ibiza met live muziek die helaas na 30 jaren de deuren moet sluiten binnenkort. Een groot verlies dat we nog maar even support gaan brengen. Ook hier worden de mannen bekeken en besproken. Tja, we zijn nu goed warm gedraaid. Maar.. geen adonissen.

Nee, die weten we nu wel te vinden. We gaan ook zeker wel terug naar ons gevonden adres. Het eten is goed, de zaak is top, goede service en een eigenaar die de slagroom is op het toetje. Een t(v)ent die wat met ons doet, dat was nou precies waar we even behoefte aan hadden!