Zo, even jullie weer eens op de hoogte stellen van hoe het met me gaat. Gewoon, lekker in het Nederlands. Voor de achterban om zo maar te zeggen. Het seizoen is inmiddels in volle gang. 7 Maanden ben ik hier nu. En wat is Ibiza intens. Maar ik hou ervan. Soms vragen vriendinnen hoe ik dat bedoel; intens. Is misschien niet goed uit te leggen maar het is af en toe een rollercoaster van emoties, ervaringen, processen, levenslessen en nieuwe ontmoetingen waar geen einde aankomt. Maar daar ben ik voor gekomen. Ik ben een nieuwsgierige avonturist die zich graag buiten de begaande paden beweegt en nieuwe ervaringen wil opdoen, wil leren en mijzelf ontwikkelen. En ik denk dat het eerste jaar sowieso ‘landen’ is.

Die rollercoaster is denk ik ook de reden dat ik op een gegeven moment niet meer schreef. Er gebeurde teveel, er kwam veel op me af, ik ging door veel bergen en dalen. Nou ja dalen, dat zijn natuurlijk vooral mijn eigen leerprocessen waar je dan doorgaat maar dat gaat over het algemeen ook allemaal snel hier. Door de hoge energie die hier hangt. De lessen leer je snel en weer dóór!

Ik kwam hier eind vorig jaar in vol zelfvertrouwen dat ik de baan zou krijgen bij een Nederlands bedrijf waarmee ik in gesprek was. Ik heb hier zeker een pad en doel voor ogen maar starten met een baan vond ik toch wel een fijn idee hier op het eiland. Beetje acclimatiseren met wat zekerheid en vanuit daar mijn leven opbouwen en toekomstplannen uitbreiden. Na enige tijd van moeizame communicatie kom ik erachter dat die baan niet doorgaat en het grijpt zich wel even naar mijn keel. Wat nu?! Het is inmiddels februari en ik wil nu toch wel weten waar ik aan toe ben (die controle he?, nog niet durven vertrouwen op het proces). Door omstandigheden heb ik een te duur appartement tot april – ik had mezelf nog zo beloofd niet in die valkuil te trappen maar die eerste 10 dagen in november in dat koude huis veroorzaakte die misstap – en laat april nou net een enorm moeilijke tijd zijn om hier nog iets betaalbaars te vinden. Ik schiet in mn angst. Geen werk, geen huis nog.. Voel me even overweldigd. Straks begint het seizoen volop, en ik heb nog geen werk en geen woning. Het loslaten van zekerheid is ook een proces.

Ik zorg dat ik met de juiste acties bezig ben en focus op de juiste zaken, dan moet het goed komen. Toch spannend zo’n nieuw leven opbouwen in je eentje in een nieuw land. Intussen geniet ik van de mooie hikes die ik maak op het eiland en de international conscious community zoals dat in het engels net wat lekkerder klinkt. Ik merk dat ik weer zin krijg in sales. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik dacht dat ik daar klaar mee was maar zou wel sales willen doen voor iets waar ik nog passie voor heb en oriënteer me op gezondheidsproducten die ik aan de man kan brengen bij beachclubs en hotels. ‘Waarom die doelgroep’ vraagt iemand die ik dat vertel; dat kan ik niet goed zeggen maar ik heb dat visioen. Een week lang ben ik bezig met tarwegras; op Bali werd dat overal aangeboden en voelde me supergezond na elke dag een shot, en hier zie ik dat niet. Maar een week fanatiek onderzoek op mijn laptop leert mij dat het onmogelijk is op Ibiza door het klimaat en productiekosten. Op toevallige wijze – niks is toeval op Ibiza – kom ik in contact met de designer van een sieradenmerk waar ik fan van ben. Zij nodigt mij uit op Facebook maar ik ken haar nog niet. we raken online aan de praat en spontaan vraag ik of zij nog een salespersoon nodig heeft. Ze zoekt wel iemand ja en nadat we afspreken ga ik met Moksha beachclubs, shops en restaurants af om nieuwe verkooppunten te vinden. Via nieuwe vriendinnen doe ik op zaterdag checkins voor www.huishurenibiza.nl. En langzamerhand krijg ik meer klanten voor yoga en massage. Whoehoe, ik heb het eigenlijk best voor elkaar! Ik red me wel dit seizoen!

In maart verandert de energie op het eiland. Het wordt drukker maar je voelt gewoon dat er iets staat te gebeuren.. Het voorjaar komt maar heel langzaam op gang. Iedereen heeft het erover dat het zo lang duurt en dat het normaal al veel warmer is. Gelukkig heb ik geen referentiekader en heb ik de hele winter genoten van de zon die je bijna elke dag genietend naar buiten trekt. Ik vind een fijne plek om te wonen en een Spaanse auto aankopen is ook weer een heel proces maar ben aardig gesetteld. Begin april geef ik yogales op een retreat – het eerste retreat en het is leuk! – en het is fris zo in de ochtend.. Ik kan mijn groep niet 3 tot 5 minuten in de yin houdingen laten dus we gaan shaken, we flowen door warriorposes en ik doe wat qigong oefeningen met ze. Na een week iedere ochtend de dag beginnen met de groep heb ik 2 nieuwe yogafans gecreëerd. Whoehoe, daar doe ik het voor!

De rest van de maand ben ik druk met nieuwe beachclubs en shops zoeken voor de verkoop van Moksha. Al werkend het eiland verkennen en mooie stranden af. Geen straf. Ik krijg een mooie massageopdracht waarbij ik sportmannen masseer die de hele dag gelopen, gefietst of uren in een kano gezeten hebben. Ik sloof me uit, ontzettend tevreden klanten maar iets te fanatiek geweest met mijn handen. Ik heb sterke handen en kan goed in de spieren doordringen maar zoveel kracht zetten in zo’n korte tijd waren mijn spieren en pezen niet gewend. Weer een leermoment.

Intussen sta ik in Atzaro tijdens Primavera – het grote seizoens openingsfeest – op het podium te zingen met het popkoor waar ik 6 weken mee heb getraind. Ik ben 100 dagen bijna elke avond te vinden bij ‘100 healers 100 days’ in Etamanel, een event waar iedere avond een healer van het eiland een presentatie of workshop komt geven. Ook ik heb daar mijn avond – ook weer op toevallige wijze – en spreek daar over mijn ‘healing journey’.

Momenteel geef ik massages privé, yogales in villas op het strand of bij mij in de tuin maar ook op het strand bij Beachclub Beachouse voor een mooi charityproject om de zee schoon te houden en plastic te verbannen. En twee weken yogales geven op soulsoung retreat waar ik de tweede week ook volledig deelneem. Heel dankbaar hiervoor en het blijkt een hele bijzondere ervaring. En weer nieuwe yogafans, zo leuk! Het blijft spannend, soms denk ik dat ik het druk heb en het volgende moment denk ik weer dat ik niet genoeg werk heb om mezelf te onderhouden. Volgende week ga ik naar een Agriturismo, een boerderijhotel om daar yogalessen en massages te verzorgen.

Overgave, vertrouwen, loslaten, acceptatie.. Alles wat ik zelf in mijn yogalessen overbreng. Practice what you preach Scarlet! En bezig met hele mooie plannen voor in de toekomst.. Daar een volgende keer meer over 😉